Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Badania z rekrutacją w toku są na początku listy
7 badań klinicznych w tym schorzeniu
Badanie skuteczności i bezpieczeństwa rafutrombopagu etanolaminy u pacjentów z niską liczbą płytek krwi spowodowaną chemioterapią
BułgariaBadanie romiplostimu u pacjentów z małopłytkowością przygotowywanych do operacji kardiochirurgicznej
FrancjaBadanie skuteczności i bezpieczeństwa KIg10 u dorosłych z przewlekłą małopłytkowością immunologiczną (ITP)
CzechyBadanie skuteczności i bezpieczeństwa selinexoru u pacjentów z mielofibrozą i umiarkowaną małopłytkowością, którzy nie stosowali inhibitorów JAK
BelgiaW skrócie
Małopłytkowość to stan, w którym liczba płytek krwi we krwi spada poniżej poziomu prawidłowego, co może utrudniać zatamowanie krwawienia. Choć wiele osób nie doświadcza żadnych objawów, w cięższych przypadkach może pojawić się zwiększone ryzyko krwawień.
Małopłytkowość to stan, w którym we krwi znajduje się nieprawidłowo niska liczba płytek krwi. Płytki krwi to fragmenty komórek krwi, które pomagają w krzepnięciu krwi. Gdy skaleczysz się i rana zaczyna krwawić, płytki zbierają się w miejscu urazu, aby zatamować krwawienie.
Za małopłytkowość uznaje się liczbę płytek poniżej 150 000 na mikrolitr u dorosłych. Prawidłowa liczba płytek krwi u zdrowych osób waha się od 150 000 do 450 000 na mikrolitr, choć niektóre laboratoria mogą podawać nieco inne zakresy.
Jeśli liczba płytek jest zbyt niska, krew nie może się prawidłowo krzepić, co oznacza, że zatamowanie krwawienia może być trudniejsze. Ryzyko krwawienia zależy od tego, jak niska jest liczba płytek. Osoby z liczbą płytek wyższą niż 50 000 na mikrolitr zazwyczaj nie mają żadnych objawów.
Wiele osób ma małopłytkowość i nie zdaje sobie z tego sprawy, ponieważ objawy są bardzo łagodne. Z tego powodu lekarze nie są pewni, jak wiele osób cierpi na tę chorobę. Około 5% kobiet w ciąży rozwija łagodną małopłytkowość tuż przed porodem.
Małopłytkowość często dzieli się na trzy główne przyczyny niskiej liczby płytek: szpik kostny nie wytwarza wystarczającej ilości płytek, płytki są usuwane z krwiobiegu zbyt szybko lub płytki są zatrzymywane w śledzionie bądź wątrobie.
Śledziona to narząd, który filtruje krew. Znajduje się w jamie brzusznej, pod żebrami po lewej stronie.
Szpik kostny może nie wytwarzać wystarczającej ilości płytek w następujących stanach:
Stosowanie niektórych leków może również prowadzić do niskiej produkcji płytek w szpiku kostnym. Najczęstszym przykładem jest leczenie chemioterapeutyczne stosowane w raku.
Następujące stany zdrowotne powodują niską liczbę płytek krwi:
Choć małopłytkowość jest klasycznie związana z krwawieniem, istnieją stany, w których mogą wystąpić zarówno krwawienie, jak i zakrzepica, takie jak zespół antyfosfolipidowy, małopłytkowość wywołana heparyną i mikroangiopatie zakrzepowe.
Możesz nie mieć żadnych objawów. Możesz też mieć ogólne objawy, takie jak:
Objawy małopłytkowości obejmują również:
Osoby z liczbą płytek między 20 000 a 50 000 na mikrolitr mogą mieć łagodne objawy skórne, takie jak wybroczyny, plamica lub wybroczyny. Osoby z liczbą płytek mniejszą niż 10 000 na mikrolitr mają wysokie ryzyko poważnego krwawienia.
Samoistne krwawienie może wystąpić, gdy liczba płytek spadnie poniżej 10 000 na mikrolitr, a krwawienie chirurgiczne może wystąpić, gdy liczba płytek jest poniżej 50 000 na mikrolitr.
Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne i zapyta o historię choroby oraz objawy.
Mogą zostać wykonane następujące badania:
U stabilnych pacjentów ocenianych ambulatoryjnie pierwszym krokiem jest wykluczenie pseudomałopłytkowości poprzez pobranie krwi do probówki zawierającej heparynę lub cytrynian sodu i powtórzenie liczby płytek. Jeśli małopłytkowość zostanie potwierdzona, następnym krokiem jest rozróżnienie ostrej od przewlekłej małopłytkowości poprzez uzyskanie lub przegląd wcześniejszych liczb płytek.
Pacjenci z ostrą małopłytkowością mogą wymagać hospitalizacji. Częste przyczyny wymagające pilnej hospitalizacji to małopłytkowość wywołana heparyną, mikroangiopatie zakrzepowe oraz zespół HELLP (hemoliza, podwyższone enzymy wątrobowe i niska liczba płytek).
Leczenie niskiej liczby płytek zaczyna się od znalezienia przyczyny, którą można zatrzymać. Na przykład lekarz może zmienić lek, który przyjmujesz, lub leczyć istniejące zakażenie.
Leczenie może obejmować:
Możesz nie potrzebować leczenia, jeśli problem jest łagodny.
Transfuzja płytek jest zalecana, gdy pacjenci mają aktywne krwawienie lub gdy liczba płytek jest mniejsza niż 10 000 na mikrolitr, oprócz leczenia (gdy jest to możliwe) podstawowych stanów przyczynowych. Ważne jest, aby zapewnić odpowiednią liczbę płytek w celu zmniejszenia ryzyka krwawienia przed inwazyjnymi zabiegami; może to również wymagać transfuzji płytek.
Początkowe leczenie małopłytkowości immunologicznej to terapia kortykosteroidami lub dożylne immunoglobuliny. Kortykosteroidy (tj. doustna prednizon lub deksametazon w wysokich dawkach) pozostają lekami z wyboru w początkowym leczeniu.
Celem opieki medycznej nad małopłytkowością immunologiczną jest zwiększenie liczby płytek do bezpiecznego poziomu, umożliwiając pacjentom prowadzenie normalnego życia w oczekiwaniu na spontaniczną lub wywołaną leczeniem remisję. ITP nie ma lekarstwa, a nawroty mogą wystąpić wiele lat po pozornie udanym leczeniu medycznym lub chirurgicznym.
Osoby z ciężką małopłytkowością mogą mieć zwiększone ryzyko rozwoju następujących stanów:
Życie z przewlekłą małopłytkowością immunologiczną może być stresujące. Możesz czuć się zdenerwowany, angażując się w pewne czynności niosące ryzyko krwawienia.
Pacjenci z liczbą płytek mniejszą niż 50 000 na mikrolitr powinni przestrzegać ograniczeń aktywności, aby uniknąć krwawienia związanego z urazem.
Wiele osób z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak ITP, czuje się zmęczonych i ma niski poziom energii. Istnieje kilka powodów, dla których osoby z ITP mogą doświadczać zmęczenia, w tym niedobór żelaza. Zmęczenie związane z ITP to coś więcej niż zwykłe zmęczenie - to uporczywe wyczerpanie, które nie ustępuje nawet po odpoczynku.
Sposoby zwiększenia ogólnej energii obejmują:
Niekontrolowane krwawienie jest możliwe w przypadku ITP. Przygotowanie się na spontaniczne krwawienie jest jednym z najważniejszych kroków, które możesz podjąć, aby zmniejszyć krwawienia:
Ogólne wskazówki dotyczące zdrowia obejmują między innymi:
Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
