Badanie oceniające bezpieczeństwo i skuteczność leku BGB-16673 w połączeniu z innymi lekami u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie nowotworem złośliwym z komórek B
Badanie skuteczności i bezpieczeństwa leczenia nawrotów chłoniaka DLBCL/HGBCL z użyciem cytarabiny, tafasitamabu i lenalidomidu u pacjentów kwalifikujących się do leczenia drugiej linii
Chłoniak rozlany z dużych komórek B (DLBCL) to najczęstszy rodzaj chłoniaka nieziarniczego, który zazwyczaj dobrze reaguje na leczenie. Jednak u około jednej trzeciej osób, które osiągają remisję po pierwszym leczeniu, choroba powraca – często w ciągu dwóch lat od zakończenia terapii.
Czym jest chłoniak rozlany z dużych komórek B
Chłoniak rozlany z dużych komórek B to szybko rosnący nowotwór krwi, który wpływa na układ limfatyczny – sieć tkanek, naczyń i narządów pomagających organizmowi walczyć z infekcjami. Jest to najczęstsza postać agresywnego chłoniaka nieziarniczego i rodzaj chłoniaka z komórek B.
DLBCL dotyczy komórek B, szczególnego rodzaju białych krwinek zwanych limfocytami. Prawidłowe komórki B są częścią systemu odpornościowego, który pomaga zwalczać infekcje. Przy DLBCL zdrowe komórki B przekształcają się w szybko rosnące komórki nowotworowe, które wypierają zdrowe komórki. Zmienione komórki nie są już w stanie zwalczać wirusów i bakterii wywołujących infekcje.
Nowotworowe komórki B mogą pojawiać się w węzłach chłonnych, ale również praktycznie w każdym narządzie, włączając przewód pokarmowy, tarczycę, skórę, piersi, kości czy mózg. DLBCL stanowi ponad 40 procent wszystkich przypadków chłoniaków nieziarniczych u dorosłych.
Nawrót choroby – co to znaczy
Termin „nawrót" (ang. relapsed) oznacza, że choroba pojawia się ponownie lub zaczyna rosnąć po okresie remisji – czyli stanu, w którym objawy choroby ustąpiły. Określenie „oporny" (ang. refractory) używane jest do opisania sytuacji, gdy chłoniak nie reaguje na leczenie – oznacza to, że komórki nowotworowe nadal rosną – lub gdy odpowiedź na leczenie nie trwa zbyt długo.
Nawrót DLBCL może być trudnym doświadczeniem, zarówno fizycznie jak i emocjonalnie. Niektórzy pacjenci opisują, że pierwszy nawrót był szczególnie trudny, podczas gdy drugi raz rozpoznali objawy wcześniej i nie byli tak zaskoczeni.
Ryzyko nawrotu po pierwszym leczeniu
Standardowym leczeniem pierwszego rzutu w DLBCL jest schemat R-CHOP. Nazwa pochodzi od leków wchodzących w skład tego zestawu: rytuksymab (Rituxan), cyklofosfamid, doksorubicyna (znana również jako hydroksydaunorubicyna), winkrystyna (dawniej sprzedawana jako Oncovin) i prednizon.
Około jedna trzecia osób, które osiągają całkowitą odpowiedź po początkowym leczeniu schematem R-CHOP, doświadczy nawrotu w ciągu dwóch lat od zakończenia terapii. Badania pokazują, że między 30 a 40 procent pacjentów doświadcza powrotu choroby w ciągu dwóch lat po zakończeniu leczenia.
Chociaż około dwóch trzecich osób jest początkowo wyleczonych, znacząca część pacjentów wciąż doświadcza nawrotu choroby. Badania naukowe wskazują, że od 20 do 40 procent pacjentów ma chorobę nawrotową lub oporną po pierwszym leczeniu R-CHOP.
Leczenie nawrotowego DLBCL
Wysokodawkowa chemioterapia, po której następuje przeszczepienie komórek macierzystych, może być stosowana u pacjentów z DLBCL, u których choroba nawróciła. W tej procedurze stosuje się komórki macierzyste pacjenta, co nazywa się przeszczepieniem autologicznym.
Lekarze zalecają różne opcje leczenia w zależności od tego, jakie terapie pacjent otrzymywał wcześniej. W ostatnich latach pojawiły się nowe możliwości terapeutyczne dla pacjentów z nawrotowym lub opornym DLBCL, w tym terapia komórkami CAR-T oraz przeciwciała dwuswoiste, które wykazują obiecującą skuteczność u wybranych grup pacjentów.
Badacze medyczni aktywnie badają różne metody leczenia DLBCL, które powracają po pierwszej terapii. Terapia komórkami CAR-T to innowacyjne podejście, w którym komórki układu odpornościowego pacjenta są modyfikowane w laboratorium, aby lepiej rozpoznawały i atakowały komórki nowotworowe.
Objawy nawrotu choroby
Większość osób doświadcza charakterystycznych objawów podczas nawrotu DLBCL. Badania wykazały, że 67 procent uczestników miało objawy w momencie rozpoznania nawrotu. Większość objawów nawrotu jest podobna do tych, które wystąpiły przed pierwotnym rozpoznaniem, jeśli pacjent w ogóle je miał.
Powiększone węzły chłonne – guzki, które można wyczuć pod skórą i które często są bezbolesne – mogą być oznaką nawrotu DLBCL. Niektóre objawy są ogólne i mogą być związane z innymi stanami lub chorobami.
Ważne jest, aby zwracać uwagę na wszelkie zmiany w swoim samopoczuciu i szybko kontaktować się z lekarzem prowadzącym w przypadku pojawienia się niepokojących objawów. Wczesne wykrycie nawrotu może pozwolić na szybsze rozpoczęcie leczenia.
Życie z nawrotem choroby
Doświadczenie nawrotu DLBCL to nie tylko badania i chemioterapia, ale przede wszystkim życie po powrocie choroby. Dla wielu pacjentów diagnoza w młodym wieku – na przykład w wieku 30 lat – oraz kolejne nawroty, czasem po kilku latach, są życiową zmianą.
Wpływ emocjonalny nawrotu na rodzinę i zdrowie psychiczne jest znaczący. Pacjenci często zdają sobie sprawę, że są zajęci byciem chorymi – mają lekarzy, pielęgniarki, rzeczy do zrobienia – ale ich rodzina czuje się bezradna i chce pomóc, a nie może. Z czasem ciężar emocjonalny się pogłębia.
Niektórzy pacjenci po drugim nawrocie zostali zdiagnozowani z zespołem stresu pourazowego (PTSD). Otrzymanie wsparcia psychiatrycznego i terapii może pomóc. Nauka radzenia sobie ze stresem i niepoddawanie się przytłaczającemu gniewowi to ważne umiejętności.
Pomimo traumy związanej z nawrotem, wielu pacjentów wierzy w znaczenie nadziei. Chłoniak jest poważną chorobą, ale można go leczyć. Lekarze często mówią o leczeniu „z zamiarem wyleczenia" – ta fraza daje pacjentom coś, czego mogą się trzymać.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Niemcy
