Badanie stosowania AMO959, lutetu (177Lu) wipiwotydy teksetanu oraz enzalutamidu lub abirateronu u dorosłych z przerzutowym rakiem prostaty z obecnością białka PSMA.
Nowotwór gruczołu krokowego hormonooporny to postać raka prostaty, która nadal rośnie pomimo stosowania terapii hormonalnej. Jest to choroba nieuleczalna, ale istnieją różne możliwości leczenia, które mogą pomóc kontrolować objawy i wydłużyć życie pacjentów.
Czym jest nowotwór gruczołu krokowego hormonooporny
Nowotwór gruczołu krokowego hormonooporny to rak prostaty, który nadal postępuje pomimo leczenia hormonalnego. Choroba ta może być również nazywana rakiem prostaty opornym na kastrację lub rakiem prostaty hormonoodpornym.
Większość pacjentów z zaawansowanym rakiem prostaty otrzymuje jakąś formę leczenia hormonalnego jako podstawową terapię. Rak hormonooporny występuje wtedy, gdy nowotwór postępuje po rozpoczęciu lub podczas trwania terapii hormonalnej.
Rak prostaty niemetastatyczny oporny na kastrację to choroba, która nie rozprzestrzeniła się na inne części ciała, co potwierdzają badania obrazowe, takie jak scyntygrafia kości i tomografia komputerowa. Z kolei rak prostaty przerzutowy oporny na kastrację to choroba, która rozprzestrzeniła się do węzłów chłonnych lub innych części ciała, najczęściej do kości.
Hormony męskie i ich rola
Hormony to substancje wytwarzane przez gruczoły w organizmie. Krążą we krwi i kontrolują działanie określonych komórek lub narządów. Androgeny, czyli męskie hormony płciowe, to grupa hormonów, które kontrolują rozwój i utrzymanie męskich cech organizmu. Najważniejszymi androgenami u mężczyzn są testosteron i dihydrotestosteron (DHT).
Androgeny są niezbędne do prawidłowego wzrostu i funkcjonowania prostaty, gruczołu w męskim układzie rozrodczym, który pomaga wytwarzać nasienie. Androgeny są również konieczne do wzrostu raka prostaty. Prawie cały testosteron jest produkowany w jądrach, a niewielka ilość jest wytwarzana przez nadnercza.
Androgeny wspierają wzrost zarówno prawidłowych, jak i nowotworowych komórek prostaty, wiążąc się z receptorem androgenowym i go aktywując. Jest to białko obecne w komórkach prostaty. Po aktywacji receptor androgenowy stymuluje ekspresję określonych genów, które powodują wzrost komórek prostaty.
Jak rozwija się oporność hormonalna
Jasne jest, że rak prostaty w miarę postępu do stanu hormonoopornego wykazuje różne poziomy wrażliwości na hormony. Początkowo nowotwory zależne od androgenów są podobne do prawidłowego nabłonka prostaty i cofają się w przypadku braku androgenów. Nowotwory, które rosną pomimo początkowej chirurgicznej lub chemicznej kastracji, są uważane za niezależne od androgenów.
Pacjenci z takimi nowotworami mogą reagować na kolejne zabiegi hormonalne. Nowotwory hormonoooporne są naprawdę niereagujące na dalszą manipulację hormonalną. Precyzyjne określenie różnych grup pacjentów obserwowanych w zaawansowanym raku prostaty było ważnym wsparciem dla przeprowadzania skutecznych badań klinicznych.
Niestety, terapia hormonalna nie jest skuteczna w nieskończoność u większości pacjentów. Czas odpowiedzi u każdej osoby jest różny, jednak średni czas odpowiedzi na terapię hormonalną wynosi około dwóch do trzech lat.
Jak rozpoznaje się chorobę
Lekarz będzie wiedział, że pacjent ma raka prostaty opornego na kastrację, jeśli badanie krwi wykaże, że poziom swoistego antygenu sterczowego (PSA) rośnie, a poziom testosteronu jest niski. Badania obrazowe mogą również wykazać, że rak zaczął rosnąć.
Lekarze mogą zwracać uwagę na czas podwojenia PSA, aby pomóc w podjęciu decyzji o leczeniu. Czas podwojenia PSA to czas potrzebny do podwojenia poziomu PSA.
Pomiar korzyści z terapii u pacjentów z rakiem prostaty podobnie był tematem ewolucji. Większość pacjentów z rakiem prostaty hormonoopornym nie ma mierzalnej choroby, co sprawia, że standardowe kryteria fazy II są rzadko użyteczne. Osteoblastyczne przerzuty kostne pozostają trudne do dokładnego zmierzenia, szczególnie jako marker odpowiedzi na leczenie.
Możliwości leczenia
Nowotwór gruczołu krokowego hormonooporny jest zarówno niejednorodny, jak i śmiertelny. Istnieje wiele opcji leczenia, w tym wtórne manipulacje hormonalne, chemioterapia, opcje eksperymentalne i najlepsza opieka wspomagająca.
Wybór odpowiedniej terapii dla poszczególnych pacjentów zależy od kilku ważnych czynników klinicznych, takich jak obecność lub brak objawowej choroby przerzutowej, wiek i choroby współistniejące oraz szybkość wzrostu PSA.
Terapia hormonalna
Pacjenci zazwyczaj kontynuują jakąś formę terapii hormonalnej, nawet gdy choroba staje się odporna na kastrację. Może to pomóc w kontrolowaniu wzrostu raka przez pewien czas.
Chemioterapia
Chociaż tylko chemioterapia oparta na docetakselu została udowodniona jako poprawiająca przeżycie w tym przypadku, szeroki zakres terapii może być skuteczny dla każdego pacjenta.
Chemioterapia z docetakselem często kontroluje przerzutowego raka prostaty opornego na kastrację przez wiele miesięcy. Jednak rak zwykle zaczyna ponownie rosnąć.
Opieka paliatywna
Zabiegi paliatywne, takie jak radioterapia wiązką zewnętrzną, terapia bisfosfonianami, radiofarmaceutyki i zarządzanie bólem, są kluczowe dla odpowiedniego postępowania z pacjentem.
W miarę wzrostu przeżywalności pacjentów w erze stosowania czułych adhezyjnych plastrów, ci mężczyźni coraz częściej rozwijają problemy objawowe w wyniku zaawansowanej choroby miejscowej lub przerzutowej podczas progresji do śmierci. Niedawno wykazano, że możliwe jest poprawienie przeżycia w tej grupie pacjentów poprzez zastosowanie chemioterapii, co wzmacnia potrzebę lepszych opcji w opiece paliatywnej.
Badania kliniczne i nowe terapie
Kilka obiecujących nowych terapii jest na zaawansowanym etapie testowania i miejmy nadzieję, że zapewnią więcej opcji leczenia dla tych pacjentów.
Chociaż poczyniono znaczny postęp w zrozumieniu i leczeniu raka prostaty hormonoopornego, obecne leczenie nie zapewnia jeszcze wyleczenia, a ważne badania kliniczne nadal rekrutują pacjentów.
Objawy i problemy związane z chorobą
Rak prostaty hormonooporny to nieuleczalna choroba. W miarę jak przeżywalność pacjentów się wydłuża, coraz częściej rozwijają oni problemy objawowe w wyniku zaawansowanej choroby miejscowej lub przerzutowej.
Nowotwór gruczołu krokowego hormonooporny obejmuje między innymi:
Mężczyzn, którzy przeszli radykalną prostatektomię lub radioterapię lub implanty, a z powodu wysokiego prawdopodobieństwa nawrotu raka zostali poddani leczeniu hormonalnemu, a następnie rozwinęli rosnący poziom PSA bez innych oznak raka
Mężczyzn bez objawów przyjmujących terapię hormonalną z powodu przerzutowego raka, którzy mają rosnący PSA lub zmiany w scyntygrafii kości lub innym teście diagnostycznym raka
Mężczyzn z nasilającymi się objawami raka podczas terapii hormonalnej, niezależnie od PSA lub innych badań krwi
Odpowiednie zarządzanie tymi pacjentami wymaga kompleksowego podejścia obejmującego zarówno leczenie przyczynowe, jak i wsparcie objawowe dostosowane do indywidualnych potrzeb każdego pacjenta.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Belgia
