Badanie skuteczności ciprofloksacyny i ceftriaksonu w leczeniu zakażenia nerek u osób po przeszczepieniu nerki przy zastosowaniu 7-dniowej lub 14-dniowej kuracji antybiotykowej.
Skuteczność i bezpieczeństwo ampicyliny z gentamycyną w porównaniu z piperacyliną/tazobaktamem u pacjentów hospitalizowanych z zakażeniem pozaszpitalnym
Odmiedniczkowe zapalenie nerek to poważna infekcja bakteryjna, która najczęściej rozwija się, gdy bakterie z pęcherza moczowego przedostaną się do nerek. Szybkie rozpoznanie i leczenie antybiotykami jest kluczowe, aby uniknąć powikłań i trwałego uszkodzenia nerek.
Czym jest odmiedniczkowe zapalenie nerek?
Odmiedniczkowe zapalenie nerek, znane również jako ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, to rodzaj zakażenia dróg moczowych, który dotyka nerek. Jest to infekcja bakteryjna wywołująca stan zapalny nerek, która stanowi poważniejszy problem zdrowotny niż zakażenie pęcherza moczowego.
W większości przypadków odmiedniczkowe zapalenie nerek powstaje, gdy bakterie z innej części organizmu, najczęściej z pęcherza moczowego, przemieszczają się w górę przez moczowody (rurki łączące pęcherz z nerkami) do jednej lub obu nerek. Jest to powikłanie zakażenia dolnych dróg moczowych, które rozprzestrzenia się z pęcherza do nerek.
W Stanach Zjednoczonych około 1 na 2000 osób doświadcza zakażenia nerek każdego roku. W populacji amerykańskiej odnotowuje się ogólną roczną częstość występowania wynoszącą 15-17 przypadków na 10 000 kobiet i 3-4 przypadki na 10 000 mężczyzn.
Objawy choroby
Odmiedniczkowe zapalenie nerek charakteryzuje się charakterystycznymi objawami, które odróżniają je od prostszego zakażenia pęcherza moczowego. Choroba z reguły wywołuje poważniejsze dolegliwości i sprawia, że osoba choruje nagle i czuje się znacznie gorzej.
Główne objawy odmiedniczkowego zapalenia nerek obejmują:
Gorączka
Dreszcze
Ból w dolnej części pleców lub boku ciała
Ból podczas oddawania moczu
Krew w moczu (krwiomocz) lub mętny mocz (ropomocz), który może mieć nieprzyjemny zapach
Pilna lub częsta potrzeba oddawania moczu
Nudności i wymioty
Gorączka jest jednym z najczęstszych objawów, choć może być nieobecna na wczesnym etapie choroby. Ból w okolicy bocznej części ciała lub dolnej części pleców występuje niemal zawsze – jego brak powinien skłonić do rozważenia alternatywnego rozpoznania. Charakterystyczna jest również bolesność kąta żebrowo-kręgowego podczas opukiwania, która jest typowym objawem podczas badania fizykalnego.
Pacjenci mogą odczuwać również ból brzucha lub miednicy. Niektórzy chorzy mogą mieć objawy typowe dla zakażenia dolnych dróg moczowych, takie jak pieczenie podczas oddawania moczu czy częste oddawanie moczu, ale nie jest to regułą.
Przyczyny i czynniki ryzyka
Najczęstszą przyczyną odmiedniczkowego zapalenia nerek są infekcje bakteryjne. Wirusy również mogą powodować tę chorobę, ale jest to znacznie rzadsze.
Bakteria Escherichia coli (E. coli) jest odpowiedzialna za 75-95% przypadków ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek, podobnie jak w przypadku niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego. Inne bakterie z grupy Enterobacterales, takie jak Klebsiella, a także Staphylococcus saprophyticus to dodatkowe patogeny, które mogą wywoływać tę chorobę.
Istnieją określone grupy osób, które są bardziej narażone na rozwój odmiedniczkowego zapalenia nerek:
Kobiety – ze względu na krótszą cewkę moczową, bakterie mają łatwiejszą drogę do pęcherza
Kobiety w ciąży
Mężczyźni z powiększoną prostatą (częsty problem po 50. roku życia)
Osoby z nieleczonym zakażeniem dróg moczowych
Osoby z cukrzycą
Osoby z problemami neurologicznymi wpływającymi na pęcherz
Osoby z kamieniami w nerkach
Osoby z guzem pęcherza
Osoby z nieprawidłowym cofaniem się moczu z pęcherza do nerek (refluks pęcherzowo-moczowodowy)
Osoby z anomaliami rozwojowymi dróg moczowych
Czynniki ryzyka obejmują również stosunek seksualny, wcześniejsze zakażenia dróg moczowych oraz używanie prezerwatyw nasączonych środkami plemnikobójczymi. Testy lub zabiegi wymagające wprowadzenia instrumentu do pęcherza również zwiększają ryzyko wystąpienia zakażenia dróg moczowych i odmiedniczkowego zapalenia nerek.
Jak rozpoznaje się chorobę?
Wywiad lekarski i badanie fizykalne są najważniejszymi narzędziami służącymi do rozpoznania odmiedniczkowego zapalenia nerek. Gdy podejrzewa się tę chorobę, zawsze należy pobrać mocz do badania ogólnego moczu i posiewu moczu.
Próbki moczu powinny być pobrane metodą czystego, środkowego strumienia lub poprzez cewnikowanie. Próbki moczu należy dostarczyć do laboratorium w ciągu 30 minut od pobrania (lub przechowywać w temperaturze 4°C i zbadać w ciągu 18 godzin), aby zmniejszyć ryzyko nadmiernego namnożenia bakterii.
Badanie ogólne moczu potwierdza rozpoznanie u pacjentów z objawami zgodnymi z chorobą i odpowiednim badaniem fizykalnym. Liczba kolonii bakteryjnych wynosi zazwyczaj ponad 100 000 jednostek tworzących kolonie na mililitr (CFU/ml). Brak piuria (ropomoczu) i bakteriomoczu sugeruje alternatywne rozpoznanie, chyba że występuje niedrożność.
Posiew moczu należy wykonać u wszystkich pacjentów, aby ukierunkować leczenie antybiotykami w przypadku, gdy pacjent nie reaguje na początkowe empiryczne schematy antybiotykowe. Posiew moczu z testami wrażliwości na antybiotyki jest szczególnie ważny ze względu na rosnący problem oporności bakteryjnej.
Chociaż posiewy krwi są dodatnie w 20-30% przypadków, niewiele dowodów wskazuje na konieczność ich rutynowego wykonywania u pacjentów, którzy są na tyle stabilni, aby być leczeni ambulatoryjnie.
Badania obrazowe, zwykle za pomocą tomografii komputerowej z kontrastem, nie są konieczne, chyba że nie następuje poprawa objawów pacjenta lub występuje nawrót objawów po początkowej poprawie. Obrazowanie jest również wskazane, jeśli podejrzewa się powikłania, takie jak ropień nerki lub oko-nerkowy, lub gdy objawy nie ustępują po 72 godzinach odpowiedniego leczenia.
Leczenie
Odmiedniczkowe zapalenie nerek leczy się antybiotykami. Większość pacjentów może być leczonych ambulatoryjnie, o ile są stabilni klinicznie.
Młodsze kobiety, które zgłaszają się z objawami niepowikłanego ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek, mogą być kandydatkami do leczenia ambulatoryjnego. Muszą być zdrowe i nie mogą być w ciąży. Ponadto muszą być początkowo leczone na oddziale ratunkowym za pomocą intensywnej doustnej lub dożylnej podaży płynów, leków przeciwgorączkowych przeciwbólowych oraz dawki antybiotyków podawanych pozajelitowo.
Według wytycznych praktycznych, doustne fluorochinolony są zalecane jako początkowe leczenie ambulatoryjne, jeśli wskaźnik oporności na fluorochinolony w społeczności wynosi 10% lub mniej. Jeśli wskaźnik oporności przekracza 10%, należy podać początkową dawkę dożylną ceftriakson lub gentamycyny, a następnie kontynuować schemat doustnych fluorochinolonów.
Doustne antybiotyki z grupy beta-laktamów i trimetoprim/sulfametoksazol są zazwyczaj niewłaściwe do leczenia ambulatoryjnego ze względu na wysokie wskaźniki oporności.
Leczenie szpitalne jest zalecane dla pacjentów, którzy mają ciężką chorobę lub u których podejrzewa się powikłanie. Kryteria kwalifikacji do hospitalizacji obejmują:
Ciąża
Wymioty (niemożność pewnego przyjmowania leków doustnych)
Parametry sepsy, zespół ogólnoustrojowej odpowiedzi zapalnej (SIRS)
Powikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek (w tym u mężczyzn)
W przypadku leczenia szpitalnego można stosować kilka schematów antybiotykowych, w tym fluorochinolony, aminoglikozydy i cefalosporyny.
Należy pić dużo wody. Może to pomóc wypłukać bakterie powodujące zakażenie. Jeśli masz chorobę nerek, serca lub wątroby i musisz ograniczać płyny, porozmawiaj z lekarzem przed zwiększeniem ilości wypijanych płynów.
Aby złagodzić ból, można wziąć gorący prysznic lub położyć podgrzewany termofor (ustawiony na niski poziom) na dolnej części brzucha. Nigdy nie zasypiaj z podgrzewanym termoforem. Umieść cienką tkaninę między termoforem a skórą.
Możliwe powikłania
Odmiedniczkowe zapalenie nerek może prowadzić do poważnych powikłań, jeśli nie jest szybko leczone. Powikłania mogą obejmować:
Epizod ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek może prowadzić do znacznego uszkodzenia nerek i bliznowacenia narządu. Odmiedniczkowe zapalenie nerek może być bardziej poważne niż zakażenia dolnych dróg moczowych, dlatego ważne jest, aby zgłosić się do lekarza, jeśli masz objawy tej choroby.
Jak zapobiegać infekcjom nerek?
Istnieje kilka praktycznych kroków, które można podjąć, aby zmniejszyć ryzyko rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek:
Pij dużo wody każdego dnia. Pomaga to często oddawać mocz, co usuwa bakterie z organizmu
Oddawaj mocz, gdy odczuwasz taką potrzebę. Nie wstrzymuj moczu przez długi czas
Oddawaj mocz przed snem
Jeśli masz objawy zakażenia pęcherza moczowego, takie jak pieczenie podczas oddawania moczu lub częste oddawanie moczu, zadzwoń do lekarza, aby można było leczyć problem, zanim się pogorszy. Nieleczone zakażenie pęcherza może rozprzestrzenić się do nerek
Dla mężczyzn ważne jest utrzymanie w czystości końcówki prącia.
Kobiety powinny pamiętać o następujących zaleceniach:
Oddawaj mocz zaraz po stosunku seksualnym
Często zmieniaj podpaski higieniczne
Unikaj irygacji pochwy, sprejów do higieny intymnej i innych produktów do higieny intymnej, które mogą podrażniać cewkę moczową lub okolicę pochwy
Szczególnie ważne jest, aby kobiety w ciąży były czujne wobec objawów zakażenia pęcherza moczowego, ponieważ odmiedniczkowe zapalenie nerek i inne formy zakażenia dróg moczowych zwiększają ryzyko przedwczesnego porodu.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Hiszpania
