Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Badania z rekrutacją w toku są na początku listy
29 badań klinicznych w tym schorzeniu
Acetylocysteina u dorosłych z ostrą infekcją lub sepsą i zaburzeniami czynności wątroby
DaniaBadanie skuteczności dexmedetomidyny u pacjentów podłączonych do respiratora z wstrząsem septycznym i stosujących połączenie innych leków
FrancjaBadanie dotyczące personalizacji leczenia posocznicy u dzieci i dorosłych z użyciem kombinacji leków obejmującej hydrokortyzon, anakynrę i tocylizumab
FrancjaPorównanie leczenia gentamycyną z wąskospektrowymi antybiotykami beta-laktamowymi wobec szerokospektrowych antybiotyków beta-laktamowych u pacjentów z podejrzeniem sepsy
NorwegiaW skrócie
Sepsa to ekstremalna, zagrażająca życiu reakcja organizmu na infekcję, która może prowadzić do niewydolności narządów i śmierci. Każdego roku dotyka miliony osób na całym świecie, a szybkie rozpoznanie i leczenie mogą uratować życie.
Sepsa to ekstremalna, zagrażająca życiu reakcja organizmu na infekcję. Jest to nagły przypadek medyczny wymagający natychmiastowego leczenia. Sepsa rozwija się, gdy istniejąca już w organizmie infekcja wywołuje łańcuchową reakcję w całym ciele.
Gdy drobnoustroje dostają się do organizmu człowieka, mogą wywołać infekcję. Jeśli ta infekcja nie zostanie zatrzymana, może doprowadzić do sepsy. Układ odpornościowy zwykle stara się zwalczać zarazki, aby zapobiec infekcji. Jeśli jednak infekcja się rozwinie, układ odpornościowy próbuje ją zwalczyć, choć może być potrzebna pomoc w postaci leków, takich jak antybiotyki.
Problem polega na tym, że z nieznanych naukowcom powodów układ odpornościowy czasami przestaje walczyć z "najeźdźcami" i zaczyna atakować własny organizm. To jest początek sepsy. Zamiast pomagać, układ odpornościowy zaczyna uszkadzać normalne tkanki i narządy, prowadząc do rozległego stanu zapalnego w całym organizmie.
Jednocześnie następuje nieprawidłowa reakcja łańcuchowa w układzie krzepnięcia krwi, która może prowadzić do powstawania skrzeplin w naczyniach krwionośnych. To zmniejsza przepływ krwi do różnych narządów ciała i może spowodować poważne uszkodzenia, a nawet niewydolność narządów.
Najniebezpieczniejszym etapem sepsy jest wstrząs septyczny, w którym ciśnienie krwi spada do niebezpiecznie niskiego poziomu. Bez prawidłowego przepływu krwi organizm nie może otrzymać wystarczającej ilości tlenu, co może prowadzić do niewydolności wielu narządów, w tym wątroby, płuc i nerek.
Wczesne objawy sepsy mogą być podobne do objawów wielu innych schorzeń, co sprawia, że rozpoznanie może być trudne. Osoba z sepsą może mieć jeden lub więcej z następujących objawów:
Organizacja Sepsis Alliance używa narzędzia pamięciowego "Sepsis: It's About TIME™" (Sepsa: Chodzi o CZAS), aby zwrócić uwagę na najczęstsze objawy:
Należy zwracać uwagę na kombinację tych objawów. Objawy sepsy mogą rozpocząć się bardzo subtelnie lub mogą pojawić się nagle. Wczesne wykrycie tych objawów może zapobiec przejściu organizmu w stan wstrząsu septycznego i może uratować życie.
Infekcje bakteryjne powodują większość przypadków sepsy. Sepsa może jednak również wynikać z innych infekcji, w tym zakażeń wirusowych, takich jak grypa. Mogą ją również powodować infekcje grzybicze.
Infekcje prowadzące do sepsy najczęściej rozpoczynają się w:
Sepsa może dotknąć każdego, ale niektóre osoby są bardziej narażone na rozwój sepsy, ponieważ mają wyższe ryzyko zakażenia. Należą do nich:
Osoby po 65. roku życia, kobiety w ciąży oraz osoby z określonymi schorzeniami, takimi jak cukrzyca, otyłość, nowotwory i choroby nerek, również znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka.
Sepsa jest rozpoznawana, gdy pacjent rozwija określony zestaw objawów i symptomów związanych z tą chorobą. Sepsa nie jest diagnozowana wyłącznie na podstawie samej infekcji.
Jeśli masz więcej niż jeden z objawów sepsy, szczególnie jeśli istnieją oznaki infekcji lub należysz do jednej z grup wyższego ryzyka, lekarz prawdopodobnie będzie podejrzewał sepsę.
Gdy trafisz do szpitala, przeprowadzone zostaną badania w celu sprawdzenia, czy jest to sepsa. Mogą one obejmować badania krwi, prześwietlenia rentgenowskie i skany. Badania i leczenie będą zależały od tego, gdzie znajduje się infekcja i jakie są objawy.
Sepsa wymaga leczenia w szpitalu, ponieważ może się szybko pogorszyć. Należy podać antybiotyki w ciągu 1 do 6 godzin od przybycia do szpitala. Jeśli sepsa nie zostanie wczesnie leczona, może przekształcić się w wstrząs septyczny i spowodować niewydolność narządów. Jest to zagrożenie życia.
Leczenie obejmuje szybkie podanie antybiotyków i płynów. Ryzyko zgonu z powodu sepsy wzrasta średnio nawet o 7,6% z każdą godziną, która upływa przed rozpoczęciem leczenia.
Antybiotyki są podstawowym leczeniem sepsy. Podawane są w postaci płynu bezpośrednio do żyły (dożylnie), aby mogły szybko i skutecznie dostać się do układu krwionośnego. Lekarz przepisuje antybiotyki (zwykle więcej niż jeden rodzaj) w zależności od rodzaju infekcji. Pierwszym wyborem są antybiotyki o szerokim spektrum działania, które działają przeciwko kilku najczęstszym bakteriom.
Antybiotyki można stosować przez maksymalnie 10 dni lub dłużej, w zależności od powagi stanu. Kiedy bakterie zostaną zidentyfikowane, zostanie podany bardziej ukierunkowany antybiotyk.
Same antybiotyki nie wyleczą sepsy - potrzebne są również płyny. Organizm potrzebuje dodatkowych płynów, aby zapobiec niebezpiecznie niskiemu spadkowi ciśnienia krwi, prowadzącemu do wstrząsu. Podawanie płynów dożylnych pozwala personelowi medycznemu kontrolować ilość i rodzaj podawanego płynu. Zapewnienie organizmowi wystarczającej ilości płynów pomaga narządom funkcjonować i może zmniejszyć uszkodzenia spowodowane sepsą.
W zależności od objawów może być potrzebne inne leczenie, w tym:
Pacjenci z ciężką sepsą lub wstrząsem septycznym, którzy są leczeni na oddziale intensywnej terapii (OIT), mogą doświadczyć problemów związanych z chorobą i lekami, brakiem snu oraz nadmierną stymulacją wynikającą z obecności ludzi i hałasu przez całą dobę.
Może być konieczny pobyt w szpitalu przez kilka tygodni.
Większość ludzi całkowicie wyzdrowieje z sepsy. Jednak powrót do zdrowia może zająć czas. Byłeś poważnie chory i twoje ciało i umysł potrzebują czasu, aby się poprawić.
Po powrocie do domu możesz doświadczać następujących objawów fizycznych:
Możesz również doświadczać następujących odczuć po powrocie do domu:
Możesz nadal mieć objawy fizyczne i emocjonalne. Mogą one utrzymywać się miesiącami, a nawet latami po przebytej sepsie. Te długotrwałe skutki są czasami nazywane zespołem posepsowym i mogą obejmować:
Większość objawów zespołu posepsowego powinna sama ustąpić. Jednak może to zająć czas.
Rehabilitacja zwykle rozpoczyna się w szpitalu poprzez powolne pomaganie w poruszaniu się i dbaniu o siebie: siadaniu, stawaniu, chodzeniu, samodzielnym korzystaniu z toalety, kąpieli i innych czynnościach. Celem rehabilitacji jest przywrócenie do poprzedniego poziomu zdrowia lub jak najbliżej tego stanu.
Współpracuj z lekarzem, aby ustalić najbardziej odpowiedni plan rehabilitacji i jakie czynności są dla ciebie bezpieczne. Rozpocznij rehabilitację, stopniowo zwiększając swoje aktywności i odpoczywaj, gdy jesteś zmęczony.
Możesz podjąć konkretne kroki, aby zmniejszyć ryzyko sepsy. Ponieważ infekcje stawiają ciebie i twoją rodzinę w grupie ryzyka sepsy, kluczowe jest zapobieganie infekcjom.
Aby chronić siebie i swoich bliskich przed infekcjami, które mogą prowadzić do sepsy, należy przestrzegać następujących kroków:
Sepsa jest jedną z najczęstszych przyczyn zgonów na świecie, ale istnieją wyzwania w zbieraniu wiarygodnych danych na poziomie populacji. Z danych opublikowanych w 2020 roku wynika, że było 48,9 miliona przypadków i 11 milionów zgonów związanych z sepsą na całym świecie, co stanowi 20% wszystkich zgonów na świecie.
Prawie połowa (20 milionów) wszystkich szacowanych przypadków sepsy na świecie wystąpiła u dzieci poniżej 5. roku życia.
W Stanach Zjednoczonych każdego roku co najmniej 1,7 miliona dorosłych zachoruje na sepsę. Spośród nich co najmniej 350 000 dorosłych, którzy rozwijają sepsę, umiera. Blisko 270 000 osób umiera z powodu tej choroby.
Sepsa jest jedną z głównych przyczyn zgonów w Stanach Zjednoczonych, porównywalną z rakiem i chorobami serca.
Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Organizacje pacjentów, które pomagają, łączą chorych i reprezentują ich interesy
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
