Przejdź do treści
badaniakliniczne.pl – strona główna

Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych

Badania kliniczne: Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych

Badania z rekrutacją w toku są na początku listy

Zobacz wszystkie badania (1) →
Szybkie filtry

1 badanie kliniczne w tym schorzeniu

Badanie nad zastosowaniem przeciwciała PD-1 (nivolumab) u pacjentów z przerzutowymi guzami litymi i chorobą leptomeningealną

Zarejestrowany lekBez placebo
Kraje:NiemcyNiemcy
  • Uczestnicy:18–64 lata · 65 lat i więcej
  • Substancje:Nivolumab
  • Sponsor:Universitaetsklinikum Tuebingen AöR
Zobacz wszystkie badania (1) →zastosowany filtr: schorzenie – Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych

W skrócie

Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych to rzadkie, ale poważne powikłanie zaawansowanego nowotworu, gdy komórki rakowe rozprzestrzeniają się do delikatnych błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy. Mimo że stan ten nie ma leczenia przyczynowego, lekarze koncentrują się na spowalnianiu rozwoju choroby i poprawie jakości życia pacjentów.

Czym są przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych

Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych, zwane również przerzutami leptomeningealnymi, to stan, w którym komórki nowotworowe rozprzestrzeniają się do delikatnych błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy oraz do płynu mózgowo-rdzeniowego. Leptomeningi to cienkie błony – pajęczynówka i błona miękka – znajdujące się między twardą oponą mózgową a tkanką mózgową, między którymi przepływa płyn mózgowo-rdzeniowy.

Płyn mózgowo-rdzeniowy to przezroczysty płyn, który otacza mózg i rdzeń kręgowy, wspierając je i chroniąc. Kiedy komórki nowotworowe infiltrują leptomeningi, mogą zaburzać normalny przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego i powodować różne objawy neurologiczne.

Stan ten występuje w zaawansowanym stadium nowotworu, zarówno w przypadku guzów litych, jak i nowotworów hematologicznych. Jest to rzadkie powikłanie z niekorzystnym rokowaniem.

Jak często występują przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych

Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych rozwijają się u około 5% wszystkich osób chorujących na nowotwór. W przypadku guzów litych, od 5 do 10 na każde 100 osób (5-10%) może rozwinąć przerzuty leptomeningealne. U osób z nowotworami krwi przerzuty występują u 5 do 15 na każde 100 osób (5-15%).

Lekarze obserwują coraz więcej przypadków tego schorzenia, ponieważ więcej osób żyje dłużej z chorobą nowotworową.

Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych najczęściej występują u osób z następującymi rodzajami nowotworów:

  • Rak piersi – jest to najczęstszy nowotwór związany z przerzutami leptomeningealnymi. Około 3% do 5% kobiet z rakiem piersi rozwinie przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych. Badania pokazują, że kobiety z potrójnie ujemnym rakiem piersi lub podtypem zwanym rakiem zrazikowym mają większe ryzyko rozwinięcia przerzutów niż kobiety z innymi typami raka piersi. Przerzuty występują u 12-35% pacjentów z rakiem piersi.
  • Rak płuca – zarówno niedrobnokomórkowy, jak i drobnokomórkowy rak płuca mogą rozprzestrzeniać się do leptomeningów. Lekarze szacują, że od 4% do 7% wszystkich osób z niedrobnokomórkowym rakiem płuca rozwija przerzuty. Przerzuty występują u 10-26% pacjentów.
  • Czerniak – przerzuty występują u 5-25% pacjentów z czerniakiem.
  • Nowotwory przewodu pokarmowego – przerzuty rozwijają się u 4-14% pacjentów.

Jak dochodzi do przerzutów

Komórki rakowe mogą dotrzeć do opon mózgowych poprzez krążenie we krwi z nowotworu pierwotnego zlokalizowanego gdzie indziej w organizmie. Mogą również rozprzestrzeniać się z przerzutu wtórnego, który już rozwinął się w mózgu.

Przerzuty leptomeningealne powstają, gdy komórki nowotworowe z nowotworu pierwotnego, czyli pierwotnego miejsca powstania raka, naciekają pobliską zdrową tkankę. Następnie przemieszczają się przez ściany pobliskich naczyń limfatycznych lub naczyń krwionośnych, docierając do leptomeningów i płynu mózgowo-rdzeniowego, gdzie mogą utworzyć nowy guz przerzutowy.

Przerzut wtórny powstaje, gdy komórki rakowe odrywają się od miejsca, gdzie nowotwór pierwotnie się rozpoczął (nowotwór pierwotny) i rozprzestrzeniają się do innej części ciała.

Objawy

Komórki rakowe w okrywie mózgu mogą powodować szeroki zakres objawów, w tym:

  • Bóle głowy
  • Zmiany w wzroku, takie jak podwójne widzenie lub utrata wzroku
  • Splątanie
  • Osłabienie
  • Drgawki (napady padaczkowe)
  • Nudności
  • Wymioty
  • Zmiany słuchu
  • Opadanie twarzy
  • Ból w dolnej części pleców, nogach lub szyi
  • Zmiany psychiczne, takie jak nastrój i zachowanie
  • Zmiany w sposobie chodzenia
  • Drętwienie lub osłabienie jednej lub obu nóg oraz pośladków
  • Problemy z oddawaniem moczu lub stolca

Rozpoznanie

Rozpoznanie przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych może być trudne. Przerzuty mogą być widoczne w badaniu rezonansu magnetycznego (MRI) lub komórki rakowe mogą zostać znalezione w płynie pobranym z kręgosłupa podczas punkcji lędźwiowej.

Punkcja lędźwiowa to badanie służące do sprawdzenia płynu, który krąży wokół mózgu i rdzenia kręgowego. Igła do punkcji lędźwiowej przechodzi przez skórę w dolnej części pleców i wnika w przestrzeń wokół rdzenia kręgowego.

Dwa najważniejsze narzędzia diagnostyczne to badania płynu mózgowo-rdzeniowego i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego.

Leczenie

Nie ma leczenia przyczynowego przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych. Zamiast tego lekarze koncentrują się na leczeniu mającym na celu powstrzymanie rozprzestrzeniania się nowotworu, łagodzenie objawów i utrzymanie jakości życia.

Celem leczenia jest zazwyczaj kontrolowanie wzrostu nowotworu i łagodzenie objawów. Leczenie zależy od miejsca, w którym nowotwór się rozpoczął (nowotwór pierwotny), na przykład w piersi lub płucach. Metody leczenia zazwyczaj obejmują chemioterapię, celowane leki przeciwnowotworowe lub radioterapię.

Chemioterapia

Chemioterapia wykorzystuje leki przeciwnowotworowe do zabijania komórek rakowych. Działają one w całym organizmie i są nazywane leczeniem systemowym.

W przypadku przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych chemioterapia może być podawana na jeden lub więcej następujących sposobów:

  • Wstrzykiwana do żyły (dożylnie)
  • Wstrzykiwana do płynu rdzeniowego – odbywa się to poprzez punkcję lędźwiową lub urządzenie dostępu komorowego zwane zbiornikiem Ommaya. Podawanie leczenia w ten sposób nazywa się również chemioterapią dokanałową

Urządzenia dostępu komorowego umożliwiają podawanie chemioterapii bezpośrednio do wypełnionych płynem przestrzeni mózgu zwanych komorami, a więc bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Najczęściej stosowane leki chemioterapeutyczne to metotreksat, cytarabina i tiotepa. Lek, który otrzymuje pacjent, zależy od rodzaju nowotworu pierwotnego.

Celowane leki przeciwnowotworowe

Celowane leki przeciwnowotworowe działają, wykorzystując różnice między komórkami rakowymi a normalnymi komórkami, które pomagają im przetrwać i rosnąć.

Niektóre leki celowane stosowane w leczeniu przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych obejmują:

  • Trastuzumab emtansyna w raku piersi HER2-dodatnim
  • Erlotynib lub gefitynib w rodzaju raka płuca zwanym gruczolakorakiem
  • Cerytynyb w niedrobnokomórkowym raku płuca

Radioterapia

Radioterapia może być stosowana w leczeniu przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych. Leczenie wykorzystuje wysokoenergetyczne promieniowanie do niszczenia komórek rakowych.

Podejście wielodyscyplinarne

Leczenie przerzutów leptomeningealnych jest indywidualizowane w oparciu o takie czynniki jak histologia, rokowanie, obecność masywnej choroby ośrodkowego układu nerwowego i stan choroby ogólnoustrojowej. Metody leczenia mogą obejmować chemioterapię systemową, radioterapię, stosowanie leków celowanych, terapię dokanałową i immunoterapię.

Cele leczenia obejmują poprawę lub stabilizację stanu neurologicznego pacjenta, przedłużenie czasu przeżycia i leczenie paliatywne. Utrzymanie jakości życia jest głównym czynnikiem i odrębnym wyzwaniem dla pacjentów z tym schorzeniem.

Rokowanie

Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych to rzadkie powikłanie z niekorzystnym rokowaniem. Nie ma leczenia przyczynowego tego schorzenia. Zamiast tego lekarze koncentrują się na leczeniu mającym na celu powstrzymanie rozprzestrzeniania się nowotworu, łagodzenie objawów i utrzymanie jakości życia.

Decyzje podejmowane są indywidualnie w każdym przypadku. Niektórzy lekarze wahają się przed leczeniem przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych, biorąc pod uwagę wcześniej opisywany krótki czas przeżycia i ryzyko neurotoksyczności. W niektórych przypadkach wysoki wskaźnik podejrzeń (wczesna diagnoza) i szybkie leczenie mogą zapobiec lub opóźnić uszkodzenie neurologiczne oraz przedłużyć jakość życia.

Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.

Pokrewne schorzenia z tego samego obszaru terapeutycznego

Wróć do listy chorób
Clinical Trials Concierge

Nie chcesz szukać na własną rękę? Nasz doradca ds. badań klinicznych zrobi to za Ciebie.

Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.

Nota prawna · Wydawca: CTIN POLAND sp. z o.o., ul. rtm. Witolda Pileckiego 67/109, 02-781 Warszawa, Polska · KRS 0001111334 · REGON 528919042 · NIP 9512598637

© 2026 badaniakliniczne.pl – Europejska Sieć Informacji o Badaniach Klinicznych

Zgodność z RODO, certyfikaty ISO 9001 i ISO 27001 (LL-C Certification)

Ten serwis nie jest powiązany z Komisją Europejską, EMA ani oficjalnym systemem CTIS. Większość informacji pochodzi z publicznie dostępnych międzynarodowych rejestrów badań klinicznych, uzupełnionych danymi z ośrodków akademickich, od krajowych organów regulacyjnych i sponsorów komercyjnych. W tym serwisie „terapia” oznacza lek testowany w badaniu klinicznym. Jego bezpieczeństwo i skuteczność w badanym zastosowaniu nie zostały jeszcze potwierdzone, część uczestników może otrzymać placebo lub lek porównawczy, a udział w badaniu nie gwarantuje korzyści zdrowotnej. O tym, kto może wziąć udział, decyduje lekarz w ośrodku badawczym. Serwis ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Część treści i grafik w tym serwisie powstała lub została ulepszona z pomocą sztucznej inteligencji (AI).