Badanie skuteczności futibatinibu i pembrolizumabu u pacjentów z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem urotelialnym, którzy nie mogą otrzymać leczenia platyną
Rak przejściowokomórkowy to nowotwór, który ma wysoką tendencję do nawrotów nawet po skutecznym leczeniu – badania wskazują, że w przypadku nieinwazyjnych postaci raka pęcherza moczowego nawroty mogą wystąpić nawet u 70% pacjentów w ciągu dwóch lat od zakończenia terapii.
Czym jest rak przejściowokomórkowy
Rak przejściowokomórkowy, zwany również rakiem urotelialnym, to typ nowotworu, który rozwija się z komórek przejściowych wyściełających układ moczowy. Te specjalne komórki, które mają zdolność rozciągania się bez pękania, znajdują się w pęcherzu moczowym, części nerki zwanej miedniczką nerkową oraz w moczowodach – długich rurkach łączących nerki z pęcherzem.
Komórki przejściowe wyściełają większość układu moczowego, umożliwiając mu rozciąganie się w celu gromadzenia moczu i jego przepływ przez organizm. Nerki zbierają mocz w miedniczce nerkowej, a następnie odprowadzają go przez moczowód do pęcherza moczowego, skąd zostaje wydalony przez cewkę moczową.
Rak przejściowokomórkowy pęcherza moczowego stanowi około 90% wszystkich przypadków raka pęcherza w Stanach Zjednoczonych. Jedynie około 7% nowotworów nerek, w tym raków zlokalizowanych w miedniczce nerkowej i moczowodach, to rak przejściowokomórkowy.
rak urotelialny, transitional cell carcinoma
Częstotliwość występowania i rokowanie
Rak przejściowokomórkowy miedniczki nerkowej stanowi zaledwie 7% wszystkich nowotworów nerek, podczas gdy rak przejściowokomórkowy moczowodu odpowiada za tylko 4% nowotworów górnych dróg moczowych.
Rokowanie w tej chorobie jest ściśle związane z zaawansowaniem nowotworu w momencie rozpoznania. Powierzchowne guzy ograniczone do miedniczki nerkowej lub moczowodu można wyleczyć u ponad 90% pacjentów. Osoby z głęboko naciekającymi guzami ograniczonymi do tych struktur mają 10-15% szans na wyleczenie. Pacjenci z nowotworami przechodzącymi przez ścianę urothelium lub z przerzutami odległymi zazwyczaj nie mogą być wyleczeni dostępnymi formami leczenia.
Głównym czynnikiem rokowniczym w momencie diagnozy jest głębokość naciekania w ścianę układu moczowego lub przez nią. Większość powierzchownych nowotworów jest dobrze zróżnicowana, podczas gdy guzy naciekające są zwykle słabo zróżnicowane.
Objawy choroby
Objawy raka przejściowokomórkowego mogą nie pojawić się od razu. Krew w moczu (zwana medycznie hematurią) jest zazwyczaj pierwszym zauważalnym objawem. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli zauważysz krew w moczu lub inne objawy, w tym:
Guz lub masę w okolicy nerek (w boku i plecach, pomiędzy żebrami a biodrami)
Zmęczenie
Bolesne lub częste oddawanie moczu
Uporczywy ból w dolnej części pleców
Niewyjaśniona utrata masy ciała
Do badań stosowanych w diagnostyce raka przejściowokomórkowego miedniczki nerkowej i moczowodu należą badania badające jamę brzuszną i nerki. Po zdiagnozowaniu choroby wykonuje się badania, aby ustalić, czy komórki nowotworowe rozprzestrzeniły się w obrębie miedniczki nerkowej i moczowodu lub do innych części ciała.
Nawroty choroby
Rak przejściowokomórkowy charakteryzuje się wysoką tendencją do nawrotów. Wykryte we wczesnym stadium, te nowotwory są łatwe do leczenia, ale często wracają.
Dane naukowe sugerują, że nieinwazyjne raki pęcherza moczowego, które stanowią około 70% zdiagnozowanych przypadków raka urotelialnego, mają wysoki wskaźnik nawrotów – nawet do 70% w ciągu dwóch lat od leczenia.
Ze względu na wysokie ryzyko nawrotu, choroba ta wymaga wieloetapowego procesu leczenia, który może trwać wiele lat. Nawet gdy leczenie zostanie zakończone i nowotwór przejdzie w remisję, pacjenci często martwią się o powrót choroby, a przystosowanie się do życia po raku nie jest łatwe.
W rzadkich przypadkach może wystąpić nawrót raka przejściowokomórkowego z zajęciem odprowadzenia jelitowego po radykalnej cystektomii (operacyjnym usunięciu pęcherza moczowego). Jest to rzadkie miejsce nawrotu choroby.
Leczenie nawrotowego raka przejściowokomórkowego
Po postawieniu diagnozy raka przejściowokomórkowego górnych dróg moczowych leczenie jest obowiązkowe. Interwencja chirurgiczna jest główną formą radykalnego leczenia choroby zlokalizowanej.
Immunoterapia miejscowa lub chemioterapia może być podawana jako niezależna metoda leczenia w przypadkach raka in situ lub w celu zmniejszenia częstości nawrotów po endoskopowym leczeniu raka urotelialnego górnych dróg moczowych.
Rola radioterapii w leczeniu raka przejściowokomórkowego górnych dróg moczowych nie jest dobrze określona. Niektóre badania sugerują, że uzupełniająca radioterapia może poprawić kontrolę miejscową po radykalnym leczeniu chirurgicznym w przypadku choroby wysokiego stopnia złośliwości.
Leczenie farmakologiczne jest zwykle zalecane dla pacjentów z zaawansowaną chorobą lub u których leczenie chirurgiczne jest przeciwwskazane, na przykład z powodu złego stanu ogólnego. Chemioterapia neoadiuwantowa (podawana przed operacją) oferuje tę zaletę, że wykorzystuje schematy oparte na cisplatynie, gdy pacjenci nadal mają maksymalną funkcję nerek, zanim zostanie ona zmniejszona przez operację.
Pacjenci po leczeniu raka przejściowokomórkowego wymagają długoterminowego monitorowania ze względu na wysokie ryzyko nawrotu choroby.
Zajęte struktury anatomiczne
Miedniczka nerkowa
Moczowód
Pęcherz moczowy
Nerki
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Francja