Zapalenie gruczołu krokowego spowodowane przez bakterię Escherichia coli to zakażenie męskiego gruczołu płciowego, które może wywołać ból w okolicy miednicy oraz trudności z oddawaniem moczu. Stan ten występuje w dwóch postaciach – ostrej, która rozwija się nagle, oraz przewlekłej, która utrzymuje się przez wiele miesięcy.
Czym jest zapalenie gruczołu krokowego
Zapalenie gruczołu krokowego (inaczej: zapalenie prostaty) to stan zapalny gruczołu płciowego u mężczyzn, który znajduje się tuż poniżej pęcherza moczowego i otacza cewkę moczową. Gruczoł krokowy ma kształt orzecha włoskiego i produkuje płyn, który jest częścią nasienia.
Zapalenie gruczołu krokowego występuje w kilku postaciach. Ostre bakteryjne zapalenie prostaty rozwija się nagle i wymaga pilnego leczenia. Przewlekłe bakteryjne zapalenie prostaty trwa co najmniej trzy miesiące lub dłużej, a objawy mogą być łagodniejsze i narastać stopniowo.
Bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego stanowi około 10% wszystkich przypadków zapaleń prostaty. Choroba najczęściej pojawia się u mężczyzn w wieku od 20 do 40 lat oraz u tych powyżej 70. roku życia.
Przyczyny zakażenia bakterią E. coli
Każda bakteria, która może wywołać zakażenie układu moczowego, może również spowodować ostre bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego. W około 87% przypadków ostrego bakteryjnego zapalenia prostaty odpowiedzialna jest bakteria Escherichia coli (E. coli) – jest to najczęstsza przyczyna tej choroby.
U mężczyzn powyżej 35. roku życia bakteria E. coli i inne pospolite bakterie są główną przyczyną zapalenia prostaty. Zakażenie może rozpocząć się w najądrzu (małej rurce znajdującej się na szczycie jądra) lub w cewce moczowej (rurce, która transportuje mocz z pęcherza na zewnątrz przez prącie).
W przypadku przewlekłego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego, które dotyka najczęściej mężczyzn w wieku od 36 do 50 lat, bakteria E. coli odpowiada za ponad 80% przypadków. Po odbyciu epizodu ostrego bakteryjnego zapalenia prostaty, około 5% pacjentów może rozwinąć przewlekłą postać choroby.
Ostre zapalenie gruczołu krokowego może być również spowodowane problemami z cewką moczową lub prostatą, takimi jak:
Niedrożność, która zmniejsza lub uniemożliwia odpływ moczu z pęcherza
Napletka prącia, którego nie można cofnąć (stulejka)
Uraz okolicy między mosznią a odbytem (krocza)
Cewnik moczowy, cystoskopia lub biopsja prostaty
Większość przypadków ostrego bakteryjnego zapalenia prostaty jest nabywana w społeczności, ale niektóre występują po zabiegach manipulacyjnych w obrębie cewki moczowej, takich jak cewnikowanie czy cystoskopia, lub po transrektalnej biopsji prostaty.
Objawy zapalenia
Objawy ostrego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego mogą pojawić się szybko i obejmują:
Dreszcze
Gorączka
Zaczerwienienie skóry
Tkliwość w dolnej części brzucha
Bóle ciała
Objawy przewlekłego zapalenia prostaty są podobne, ale nie tak nasilone. Często pojawiają się stopniowo. Niektórzy ludzie nie mają żadnych objawów między epizodami zapalenia.
Dolegliwości ze strony układu moczowego obejmują:
Krew w moczu
Pieczenie lub ból podczas oddawania moczu
Trudności z rozpoczęciem oddawania moczu
Osłabiony strumień moczu
Częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy
Nagłą potrzebę oddania moczu
Uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza
Ostre bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego jest ostrym zakażeniem prostaty, które powoduje objawy ze strony układu moczowego oraz ból w okolicy miednicy u mężczyzn. Może również prowadzić do objawów ogólnoustrojowych, takich jak gorączka, dreszcze, nudności, wymioty i złe samopoczucie.
Rozpoznanie choroby
Rozpoznanie jest głównie oparte na wywiadzie lekarskim i badaniu fizykalnym. Badanie fizykalne powinno obejmować badanie brzucha, narządów płciowych oraz badanie per rectum (przez odbyt), aby ocenić, czy prostata jest tkliwa, powiększona lub miękka.
Rozpoznaniu może pomóc badanie ogólne moczu. U wszystkich pacjentów z podejrzeniem ostrego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego należy pobrać posiew moczu, aby określić odpowiedzialną bakterię i jej wzór wrażliwości na antybiotyki.
Dodatkowe badania laboratoryjne można wykonać w zależności od czynników ryzyka i nasilenia choroby. Badania obrazowe zazwyczaj nie są konieczne.
W przypadku przewlekłego bakteryjnego zapalenia prostaty głównym kryterium diagnostycznym są dodatnie posiewy bakteryjne płynu prostatycznego. Ponadto płyn prostatyczny często wykazuje podwyższoną liczbę białych krwinek, co wskazuje na zapalenie prostaty, choć nie jest to specyficzne dla przewlekłego bakteryjnego zapalenia.
Leczenie
Intensywny stan zapalny w ostrym bakteryjnym zapaleniu gruczołu krokowego sprawia, że gruczoł krokowy jest bardzo wrażliwy na antybiotyki. W związku z tym dla większości pacjentów wystarczy leczenie ambulatoryjne z doustnymi antybiotykami i środkami wspomagającymi.
Leki przeciwgorączkowe, przeciwbólowe, środki zmiękczające stolec, odpoczynek w łóżku i zwiększone spożycie płynów zapewniają leczenie wspomagające. Hospitalizacja jest wymagana u pacjentów, u których rozwinie się ostre zatrzymanie moczu oraz u tych, którzy wymagają dożylnej terapii przeciwbakteryjnej.
Większość pacjentów może być leczona ambulatoryjnie z doustnymi antybiotykami i środkami wspomagającymi. Hospitalizację i antybiotyki dożylne o szerokim spektrum działania należy rozważyć u pacjentów, którzy są ciężko chorzy, nie mogą samodzielnie oddawać moczu, nie tolerują doustnego podawania leków lub mają czynniki ryzyka oporności na antybiotyki.
Typowe schematy antybiotykowe obejmują ceftriakson z doksycykliną, cyprofloksacynę oraz piperacylinę z tazobaktamem.
Należy również rozważyć terapię lekami z grupy alfa-blokerów w przypadku ostrego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego. Ponieważ szyja pęcherza i prostata są bogate w receptory alfa, blokada alfa może poprawić niedrożność odpływu moczu i zmniejszyć cofanie się moczu do prostaty.
Czynniki ryzyka
Mężczyźni w wieku 50 lat lub starsi, którzy mają powiększony gruczoł krokowy, mają wyższe ryzyko zapalenia prostaty. Gruczoł może ulec niedrożności, co ułatwia namnażanie się bakterii.
Zakażenia przenoszone drogą płciową mogą powodować zapalenie prostaty. Obejmują one zakażenia wywołane przez chlamydie i rzeżączkę. Zakażenia przenoszone drogą płciową są bardziej prawdopodobne w przypadku:
Niektórych praktyk seksualnych, takich jak seks analny bez użycia prezerwatywy
Posiadania wielu partnerów seksualnych
Ryzyko szpitalnego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego można zmniejszyć, stosując antybiotyki, takie jak cyprofloksacyna, przed transrektalną biopsją prostaty.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Hiszpania