Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Badania z rekrutacją w toku są na początku listy
7 badań klinicznych w tym schorzeniu
Badanie wpływu somatrogonu w porównaniu z somatropiną u dzieci z małymi rozmiarami przy urodzeniu (SGA) lub idiopatyczną niską posturą
CzechyBadanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania lonapegsomatropiny i somatropiny u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu lub niskim wzrostem
FrancjaBadanie wpływu vosoritidu na wzrost u dzieci z idiopatycznym niskim wzrostem
FrancjaBadanie skuteczności somatropiny i letrozolu u chłopców z niskim przewidywanym wzrostem na początku dojrzewania.
BelgiaW skrócie
Niskorosłość to stan, w którym dziecko jest niższe niż większość rówieśników w tym samym wieku i tej samej płci. Chociaż może to budzić niepokój rodziców, w większości przypadków jest to normalna odmiana wzrostu, a nie oznaka choroby.
Niskorosłość, zwana również małym wzrostem, to termin medyczny opisujący dziecko, które nie urosło tak wysoko jak większość innych dzieci w jego wieku i płci. Z punktu widzenia medycznego niskorosłość definiuje się jako wzrost ponad dwa odchylenia standardowe poniżej średniej dla wieku, płci i populacji.
W praktyce oznacza to, że dziecko znajduje się poniżej 3. percentyla wzrostu, co statystycznie dotyczy około 3% wszystkich dzieci. Innymi słowy, w grupie 100 dzieci, dziecko z niskorosłością należałoby do trzech najniższych dzieci tego samego wieku i płci.
Ważne jest, aby zrozumieć, że niskorosłość jest pojęciem nieco subiektywnym i zależy od kontekstu. Ludzie naturalnie różnią się wzrostem, dlatego fakt bycia niższym od rówieśników nie zawsze oznacza problem zdrowotny.
Chociaż wolniejszy od normalnego wzrost może być oznaką problemu zdrowotnego, większość dzieci z niskorosłością nie ma żadnego schorzenia medycznego, jest zdrowa i rośnie w normalnym tempie.
Najczęstsze przyczyny niskorosłości u dzieci to tak zwane normalne warianty wzrostu, które nie wymagają leczenia:
Dzieci z konstytucjonalnym opóźnieniem wzrostu są często nazywane "późno dojrzewającymi". Są małe przez całe dzieciństwo, ale po okresie dojrzewania "doganiają" rówieśników i osiągają normalny wzrost.
Mniej powszechnie niskorosłość może być spowodowana stanem chorobowym. Wymaga do wzrostu dużo energii, więc jeśli organizm jest poddany innemu stresowi, dziecko może nie rosnąć prawidłowo.
Przyczyny endokrynologiczne (hormonalne) niskorosłości obejmują:
Przewlekłe schorzenia medyczne, które mogą być związane z niskorosłością, to:
Niskorosłość występuje również w wielu stanach genetycznych, takich jak zespół Downa i zespół Turnera, i zazwyczaj jest związana z cechami sugerującymi podstawowy stan.
Dodatkowo niedożywienie może prowadzić do słabego rozwoju wzrostu, a niskorosłość może być pierwszym sygnałem, że coś innego się dzieje.
Pediatrzy regularnie mierzą wzrost dziecka podczas każdej wizyty kontrolnej, od okresu noworodkowego przez wiek młodzieńczy. Dzieje się tak po części dlatego, że wzrost jest miarą zdrowia i dobrego samopoczucia.
Rodzice powinni zwrócić się do lekarza, jeśli:
Jedno z pierwszych pytań, które lekarze zadają rodzicom, brzmi: czy dziecko regularnie wyrasta z ubrań i butów? Jeśli odpowiedź brzmi "tak", to najprawdopodobniej dziecko rośnie normalnie.
Lekarze obserwują niskorosłość u dzieci w każdym wieku, od wczesnego dzieciństwa aż do zakończenia wzrostu. Niektórzy otrzymują skierowania dla sześciomiesięcznych niemowląt, które nie rosną prawidłowo, a niektórzy widzą dzieci nawet w wieku 18 lat.
Ocena niskorosłości obejmuje kombinację badań klinicznych, biochemicznych i radiologicznych. Kluczowe elementy diagnostyki to stan odżywienia, profile hormonalne i wiek kostny.
Pierwszym krokiem w ocenie dziecka z podejrzeniem niskorosłości jest uzyskanie dokładnych pomiarów i naniesienie ich na odpowiedni wykres wzrostu.
Przegląd wykresu wzrostu pacjenta jest kluczowy dla oceny niskorosłości. Odchylenie od wcześniejszego wzorca wzrostu odpowiedniego dla pochodzenia genetycznego często zwiastuje nową patologię.
Lekarze obliczają zakres końcowego wzrostu dziecka na podstawie potencjału genetycznego, ustalając tak zwaną "wysokość średniorodową" w oparciu o wzrost rodziców. W miarę jak dziecko rośnie, jego wzrost jest nanoszony wzdłuż krzywej prowadzącej do tego końcowego zakresu.
Badanie rentgenowskie lewej dłoni, nazywane wiekiem kostnym, może pomóc określić wiek kości. Na przykład, u dziecka z konstytucjonalnym opóźnieniem wzrostu, 14-latek może mieć kości odpowiadające 11-letniemu dziecku.
Wiek kostny należy porównać z wiekiem chronologicznym, aby zawęzić diagnozę różnicową niskorosłości.
Jeśli lekarz podejrzewa, że dziecko może mieć niskorosłość, może zalecić badania takie jak:
Leczenie zależy od przyczyny leżącej u podstaw niskorosłości. Najważniejsze jest ukierunkowanie leczenia na podstawową przyczynę.
Rodzinna niskorosłość i konstytucjonalne opóźnienie wzrostu i dojrzewania są uważane za warianty normy. Oba stany są łagodne i nie wymagają interwencji.
Jeśli dziecko jest dobrze przystosowane i nie przejmuje się swoim wzrostem, lekarz może nawet nie zobaczyć go ponownie, ponieważ jest mniej prawdopodobne, że będzie szukać leczenia niż ktoś, kto jest bardzo przygnębiony i staje się introwertyczny z powodu obaw związanych ze wzrostem.
Stany ogólnoustrojowe, takie jak anemia, niedożywienie lub zaburzenia wchłaniania, wymagają odpowiedniego leczenia.
Specyficzne stany mogą skorzystać na terapii celowanej, takiej jak rekombinowany ludzki hormon wzrostu w niedoborze hormonu wzrostu.
Hormon wzrostu stosuje się w celu zwiększenia wzrostu u dzieci z niskorosłością lub dzieci, które nie rosną zgodnie z oczekiwaniami dla swojego wieku. Może leczyć wiele różnych rodzajów niskorosłości, ale nie zawsze jest skuteczny.
Podawanie rekombinowanego ludzkiego hormonu wzrostu nie zostało potwierdzone jako znacząco poprawiające końcowy wzrost dorosłych u dzieci z normalnym wariantem niskorosłości.
Dzieci doświadczające cierpienia psychospołecznego z powodu niskorosłości powinny otrzymać poradnictwo wspierające dobre samopoczucie emocjonalne i wzmacniające umiejętności radzenia sobie.
Jedną z największych obaw rodziców dzieci z niskorosłością jest emocjonalne obciążenie ich bliskich. Dzieci niższe od rówieśników mogą być narażone na przezwiska i wykluczenie z grup społecznych.
Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
