Badanie skuteczności i bezpieczeństwa IMVT-1402 u dorosłych z chorobą Gravesa
Badanie prowadzone w: Włochy, Niemcy, Hiszpania, Belgia, Węgry
To badanie kliniczne ocenia nowy lek o nazwie IMVT-1402, podawany w postaci roztworu do wstrzykiwań pod skórę. Głównym celem jest sprawdzenie, czy IMVT-1402 jest skuteczny i bezpieczny w porównaniu z placebo (substancją nieaktywną) w leczeniu dorosłych pacjentów.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić osoby w wieku od 18 do 75 lat z potwierdzoną chorobą Gravesa. Pacjenci muszą mieć bardzo niski poziom TSH (poniżej 0,1 mIU/L) i przyjmować leki przeciwtarczycowe przez co najmniej 3-6 miesięcy przed badaniem. Wymagane są odpowiednie dawki leków takich jak tiamazol (co najmniej 10-20 mg dziennie), karbimazol lub propylotiouracyl.
Kryteria wykluczenia: Z badania wykluczone są osoby z innymi poważnymi schorzeniami, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby uczestniczące w innych badaniach klinicznych w ciągu ostatnich 30 dni, z historią uzależnień, uczuleniem na badany lek, niekontrolowanym nadciśnieniem, ciężką chorobą wątroby lub nerek, chorobami serca lub po poważnych operacjach w ciągu ostatnich 3 miesięcy.
Cel badania: Badanie trwa do 52 tygodni i ma na celu sprawdzenie, czy pacjenci mogą utrzymać prawidłową funkcję tarczycy bez konieczności przyjmowania dodatkowych leków. Uczestnicy są losowo przydzielani do grupy otrzymującej IMVT-1402 lub placebo przez 26 tygodni, a następnie monitorowani pod kątem poziomu hormonów tarczycy (T3, FT4, TSH).
Badany lek: IMVT-1402 to eksperymentalny lek immunomodulujący, który celuje w określone białka w organizmie, aby pomóc regulować poziom hormonów tarczycy. Jest podawany jako zastrzyk pod skórę i znajduje się w fazie badań klinicznych 2b.
Badanie wpływu i bezpieczeństwa rilzabrutinibu u dorosłych z chorobą Gravesa
Badanie prowadzone w: Niemcy, Włochy, Hiszpania
To badanie otwarte (wszyscy wiedzą, który lek jest podawany) ocenia skuteczność i bezpieczeństwo rilzabrutinibu w leczeniu nadczynności tarczycy. Niektórzy uczestnicy mogą również cierpieć na orbitopatię Gravesa – powikłanie oczne powodujące wybrzuszenie gałek ocznych, podwójne widzenie i cofnięcie powiek.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć potwierdzoną aktywną nadczynność tarczycy. Ci z orbitopatią muszą uzyskać wynik co najmniej 3 punktów w skali aktywności klinicznej (CAS) w bardziej dotkniętym oku oraz wykazywać objawy takie jak cofnięcie powieki o co najmniej 2 mm, umiarkowane lub ciężkie zmiany w tkankach miękkich, wybrzuszenie gałki ocznej o co najmniej 2 mm lub podwójne widzenie. Uczestnicy muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji.
Kryteria wykluczenia: Wykluczone są osoby po całkowitym lub częściowym usunięciu tarczycy, po leczeniu jodem radioaktywnym, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby z poważnymi chorobami wątroby lub nerek, aktywnymi infekcjami, historią zakrzepów krwi, uczestniczące w innych badaniach w ciągu ostatnich 30 dni lub z alergiami na badany lek.
Cel badania: Badanie monitoruje zmiany w poziomach hormonów tarczycy (FT3 i FT4) oraz ocenia bezpieczeństwo leku poprzez rejestrowanie działań niepożądanych. U pacjentów z orbitopatią oceniane są również objawy oczne.
Badany lek: Rilzabrutinib to doustny lek w postaci tabletek powlekanych, który hamuje kinazę tyrozynową Brutona (BTK) – enzym ważny dla funkcjonowania komórek B układu odpornościowego. Należy do klasy inhibitorów BTK i znajduje się w fazie 2 badań klinicznych.
Badanie porównujące tiamazol i jod radioaktywny (131I) w leczeniu nadczynności tarczycy u pacjentów z chorobą Gravesa i aktywną orbitopatią Gravesa
Badanie prowadzone w: Włochy
To badanie porównuje dwa podejścia terapeutyczne u pacjentów z chorobą Gravesa i orbitopatią (zmianami w oczach). Pierwsze podejście to leczenie zachowawcze lekami przeciwtarczycowymi (Tapazole w tabletkach), drugie to leczenie ablacyjne – jod radioaktywny lub całkowite chirurgiczne usunięcie tarczycy. Wszyscy uczestnicy otrzymują również glukokortykoidy podawane dożylnie.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć potwierdzoną chorobę Gravesa trwającą krócej niż 18 miesięcy, z kontrolowanymi poziomami hormonów tarczycy. Muszą mieć umiarkowaną do ciężkiej orbitopatię (co najmniej dwa z: wybrzuszenie oka o 3 mm lub więcej, podwójne widzenie, cofnięcie powieki o 2 mm lub więcej) oraz aktywną postać choroby oczu (CAS 3 lub więcej) trwającą krócej niż 18 miesięcy. Wymagane są prawidłowe wyniki badań wątroby i liczby białych krwinek. Uczestnicy muszą być w wieku 18-75 lat i stosować skuteczną antykoncepcję.
Kryteria wykluczenia: Wykluczone są kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby z innymi poważnymi schorzeniami, po wcześniejszych leczeniach mogących wpłynąć na wyniki, niezdolne do przestrzegania procedur badania, uczestniczące w innych badaniach, z alergiami na badane leki, z historią nieprzestrzegania zaleceń lekarskich, z problemami zdrowia psychicznego, po niedawnych operacjach lub z historią uzależnień.
Cel badania: Badanie trwa 24 tygodnie i ma na celu określenie, które podejście jest skuteczniejsze w poprawie stanu oczu. Oceniane są parametry takie jak wielkość otwarcia powieki, stopień wybrzuszenia oka, ruchy gałek ocznych i ostrość wzroku.
Badane metody leczenia: Leki przeciwtarczycowe (spowalniają produkcję hormonów), jod radioaktywny (niszczy nadaktywne komórki tarczycy), całkowite usunięcie tarczycy (chirurgiczne wyeliminowanie źródła nadmiaru hormonów) oraz glukokortykoidy dożylne (zmniejszają stan zapalny i obrzęk wokół oczu).
Badanie wpływu batoklimabum u pacjentów z chorobą Gravesa
Badanie prowadzone w: Niemcy
To otwarte badanie testuje batoklimabu (znany również jako IMVT-1401), podawany jako roztwór do wstrzykiwań pod skórę przez okres 24 tygodni. Celem jest sprawdzenie, jak lek wpływa na poziomy hormonów tarczycy.
Kryteria włączenia: Uczestnicy muszą mieć co najmniej 18 lat i potwierdzoną chorobę Gravesa z wysokim poziomem przeciwciał TSH-R-Ab. Muszą mieć aktywną nadczynność tarczycy z niskim TSH oraz podwyższonymi FT3 i FT4 (nie więcej niż 5 razy powyżej normy). Dozwolone jest włączenie osób z tyreotoksykozą T3 (niski TSH, wysoki FT3, prawidłowy FT4). Pacjenci muszą przyjmować leki przeciwtarczycowe przez co najmniej 12 tygodni przed badaniem, zaczynając od dawki minimum 20 mg metimazolu lub karbimazolu lub 100 mg propylotiouracylu dziennie.
Kryteria wykluczenia: Wykluczone są osoby z innymi poważnymi schorzeniami, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, po poważnych operacjach lub planujące operację, przyjmujące leki mogące wpłynąć na wyniki, z historią uzależnień, uczestniczące niedawno w innych badaniach, z alergiami na badany lek lub niezdolne do przestrzegania procedur.
Cel badania: Głównym celem jest osiągnięcie normalizacji poziomów hormonów tarczycy (FT3 i FT4) do 24 tygodnia bez zwiększania dawki leków przeciwtarczycowych. Drugorzędne cele obejmują normalizację hormonów przy zmniejszonej dawce leków lub całkowite zaprzestanie ich przyjmowania przy utrzymaniu prawidłowych poziomów.
Badany lek: Batoklimabu to lek immunomodulujący podawany jako zastrzyk, celujący w określone składniki układu odpornościowego odpowiedzialne za nadprodukcję hormonów tarczycy.
Badanie wpływu satralizumabu u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej orbitopatią tarczycową
Badanie prowadzone w: Węgry, Włochy, Niemcy, Austria, Czechy
To badanie ocenia skuteczność i bezpieczeństwo satralizumabu w leczeniu orbitopatii tarczycowej (choroby oczu związanej z tarczycą), która powoduje obrzęk i wybrzuszenie oczu. Uczestnicy są losowo przydzielani do otrzymywania satralizumabu lub placebo przez 48 tygodni.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat. Osoby z aktywną orbitopatią muszą mieć wynik CAS 3 lub więcej w dotkniętym oku. Osoby z przewlekłą nieaktywną postacią muszą mieć stabilną chorobę (CAS poniżej 3 w obu oczach przez co najmniej 6 miesięcy) bez nowych objawów. W aktywnej postaci wymagane jest wybrzuszenie oka o 3 mm lub więcej oraz co najmniej jeden z objawów: cofnięcie powieki o 2 mm lub więcej, umiarkowane lub ciężkie zmiany w tkankach miękkich, lub podwójne widzenie. W aktywnej postaci objawy muszą trwać nie dłużej niż 12 miesięcy, w przewlekłej – diagnoza musi być postawiona między 12 miesiącami a 10 latami przed badaniem. Poziomy hormonów tarczycy muszą być prawidłowe lub lekko zaburzone, ale kontrolowane.
Kryteria wykluczenia: Wykluczone są osoby bez umiarkowanej do ciężkiej orbitopatii tarczycowej, poza określonym zakresem wiekowym lub należące do grup szczególnie wrażliwych wymagających specjalnej opieki.
Cel badania: Głównym celem jest zmniejszenie wybrzuszenia oczu (proptoza) po 24 tygodniach leczenia. Oceniane są również zmiany wyglądu oczu, jakość życia związana z widzeniem i ewentualne działania niepożądane.
Badany lek: Satralizumab to przeciwciało monoklonalne podawane jako zastrzyk pod skórę w dawce 120 mg. Działa poprzez hamowanie określonego białka zaangażowanego w proces zapalny, co pomaga zmniejszyć objawy choroby.
Badanie wpływu satralizumabu u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej orbitopatią tarczycową
Badanie prowadzone w: Polska, Hiszpania, Francja, Portugalia
To kolejne badanie satralizumabu w leczeniu orbitopatii tarczycowej, w którym uczestnicy otrzymują badany lek lub placebo przez 48 tygodni. Badanie obejmuje również stosowanie innych leków immunosupresyjnych, takich jak azatiopryna, mykofenolan mofetylu, tocilizumab, rytuksymab, cyklosporyna i glukokortykoidy.
Kryteria włączenia: Podobnie jak w poprzednim badaniu, pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat z kliniczną diagnozą aktywnej lub przewlekłej nieaktywnej orbitopatii. Wymagane są odpowiednie wartości CAS, stopień wybrzuszenia oka, oraz obecność objawów takich jak cofnięcie powieki, zmiany w tkankach miękkich lub podwójne widzenie. Funkcja tarczycy musi być prawidłowa lub lekko zaburzona, ale kontrolowana.
Kryteria wykluczenia: Wykluczone są osoby z innymi poważnymi schorzeniami oczu niezwiązanymi z orbitopatią, po niedawnych operacjach oczu lub planujące takie operacje, przyjmujące leki mogące kolidować z badaniem, z historią ciężkich reakcji alergicznych na podobne leki, z niekontrolowanymi schorzeniami, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, uczestniczące niedawno w innych badaniach, z historią uzależnień lub niezdolne do przestrzegania procedur.
Cel badania: Ocena zmniejszenia wybrzuszenia oczu, poprawy funkcji i wyglądu oczu oraz bezpieczeństwa leku poprzez monitorowanie działań niepożądanych.
Badany lek: Satralizumab to przeciwciało monoklonalne podawane podskórnie, modulujące odpowiedź immunologiczną poprzez hamowanie określonych cząsteczek zaangażowanych w proces zapalny.
Podsumowanie
Obecnie prowadzone badania kliniczne dotyczące choroby Gravesa koncentrują się na dwóch głównych obszarach: leczeniu nadczynności tarczycy oraz orbitopatii Gravesa. Geograficznie badania są rozproszone głównie w krajach Europy Zachodniej i Środkowej, z największą liczbą badań we Włoszech, Niemczech i Hiszpanii.
W leczeniu nadczynności tarczycy testowane są nowoczesne leki immunomodulujące, takie jak IMVT-1402, batoklimabu i rilzabrutinib, które działają na różne elementy układu odpornościowego. Badania te skupiają się na możliwości zmniejszenia dawek lub całkowitego odstawienia tradycyjnych leków przeciwtarczycowych przy jednoczesnym utrzymaniu prawidłowych poziomów hormonów tarczycy.
W przypadku orbitopatii Gravesa dominują badania z użyciem satralizumabu – przeciwciała monoklonalnego, które jest testowane w kilku różnych lokalizacjach w Europie. Głównym celem tych badań jest zmniejszenie wybrzuszenia gałek ocznych i poprawa jakości życia pacjentów.
Jedno z badań porównuje tradycyjne podejścia terapeutyczne – leki przeciwtarczycowe z leczeniem ablacyjnym (jod radioaktywny lub operacja) u pacjentów z orbitopatią, co może dostarczyć ważnych informacji o optymalnej strategii leczenia tej grupy pacjentów.
Wszystkie badania znajdują się w fazie wczesnych badań klinicznych (faza 2) i mają na celu nie tylko ocenę skuteczności, ale również bezpieczeństwa nowych terapii, co jest kluczowe dla przyszłego leczenia pacjentów z chorobą Gravesa.
Belgia
