W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne z udziałem trifluridine. Sprawdzają one głównie skuteczność i bezpieczeństwo leczenia u osób z rakiem jelita grubego, żołądka i innych nowotworów. W badaniach biorą udział także pacjenci po wcześniejszych terapiach oraz osoby z określonymi cechami guza.
Najważniejsze informacje
- Badania kliniczne z trifluridine dotyczą głównie osób z przerzutowym rakiem jelita grubego, ale także z nowotworami żołądka, przełyku, połączenia żołądkowo-przełykowego i dróg żółciowych. W danych są badania fazy 2, 3 oraz jedno badanie fazy 4, więc lek jest oceniany zarówno w mniejszych, jak i większych porównaniach. W wielu próbach trifluridine jest badany w połączeniu z innymi lekami, na przykład z bevacizumabem, panitumumabem, irinotekanem lub fruquintinibem. Najczęściej sprawdzane wyniki to odpowiedź guza, przeżycie bez progresji, całkowite przeżycie i bezpieczeństwo. Niektóre badania skupiają się na szczególnych grupach, takich jak chorzy po wcześniejszym leczeniu, osoby z określonymi zmianami genetycznymi lub pacjenci, którzy nie mogą dostać intensywnej chemioterapii.
Zakres badań z trifluridine
W przedstawionych danych trifluridine jest badany w wielu badaniach klinicznych dotyczących nowotworów przewodu pokarmowego i nie tylko. Najczęściej pojawia się w badaniach nad przerzutowym rakiem jelita grubego, ale także nad rakiem żołądka, przełyku, połączenia żołądkowo-przełykowego oraz dróg żółciowych. W wielu próbach trifluridine jest częścią leczenia skojarzonego, czyli podawanego razem z innymi lekami.
Jakie nowotwory i grupy pacjentów są badane
Duża część badań dotyczy osób z przerzutowym rakiem jelita grubego, w tym z chorobą oporną na wcześniejsze leczenie lub z nawrotem po wcześniejszych terapiach. Są też badania u pacjentów z nowotworami żołądka, przełyku i połączenia żołądkowo-przełykowego, w tym u chorych z zaawansowaną, nawrotową lub przerzutową chorobą. W niektórych próbach uczestniczą osoby z bardzo konkretnymi cechami guza, na przykład z KRAS p.G12C, RAS/BRAF wild type, MSS/pMMR, HER2 negative albo z dodatnim wynikiem ctDNA po operacji.
W danych są też badania dla pacjentów, którzy nie nadają się do intensywnej chemioterapii, oraz dla osób z chorobą oporną na wcześniejsze leczenie, na przykład po gemcytabinie lub po kilku wcześniejszych liniach terapii. Jedno badanie dotyczy także osób z niedoborem DPD, czyli enzymu ważnego dla rozkładu niektórych leków, i sprawdza trifluridine/tipiracil jako alternatywę dla innych schematów.
Fazy badań i sposób prowadzenia
W zestawie danych znajdują się badania fazy 2, fazy 3 oraz jedno badanie fazy 4. Badania fazy 2 zwykle sprawdzają, czy leczenie działa i czy jest bezpieczne w mniejszej grupie osób, a badania fazy 3 porównują leczenie z innym standardem u większej liczby pacjentów. Badanie fazy 4 w danych porównuje trifluridine z leczeniem standardowym u pacjentów z opornym przerzutowym rakiem jelita grubego.
Wiele badań ma charakter interwencyjny, co oznacza, że uczestnicy otrzymują zaplanowane leczenie według protokołu badania. Część badań jest randomizowana, czyli pacjenci są przydzielani losowo do różnych grup leczenia, aby porównać skuteczność terapii w uczciwy sposób.
Jakie wyniki są oceniane
Najczęściej badacze mierzą odsetek odpowiedzi na leczenie (ORR), czyli to, ilu pacjentów ma zmniejszenie guza lub jego zniknięcie według kryteriów RECIST. Bardzo często oceniane jest też przeżycie bez progresji (PFS), czyli czas, przez który choroba nie pogarsza się po rozpoczęciu leczenia. W wielu badaniach ważnym wynikiem jest także całkowite przeżycie (OS), czyli czas do zgonu z jakiejkolwiek przyczyny.
W niektórych próbach mierzy się też czas do nawrotu, kontrolę choroby, zmiany w badaniach obrazowych oraz bezpieczeństwo, na przykład liczbę działań niepożądanych stopnia 3-4. W badaniach pooperacyjnych oceniana jest także ctDNA clearance, czyli zanik wykrywalnego krążącego DNA guza we krwi po leczeniu.
Najważniejsze przykłady badań
Jedno z badań fazy 2 sprawdza trifluridine/tipiracil z bevacizumabem u osób z przerzutowym rakiem jelita grubego i porównuje schemat podawany co dwa tygodnie z podawaniem standardowym, a głównym celem jest zmniejszenie częstości ciężkiej neutropenii, czyli spadku liczby białych krwinek. Inne badanie fazy 3 porównuje trifluridine/tipiracil plus fruquintinib z samym trifluridine/tipiracil w przerzutowym gruczolakoraku żołądkowo-jelitowym, a głównym wynikiem jest całkowite przeżycie.
W badaniu SOLSTICE fazy 3 Trifluridine/tipiracil z bevacizumabem jest porównywany z kapecytabiną z bevacizumabem u osób z przerzutowym rakiem jelita grubego, które nie kwalifikują się do intensywnego leczenia. W badaniu FIRE-8 fazy 2 Trifluridine/tipiracil z panitumumabem jest porównywany z trifluridine/tipiracil z bevacizumabem jako leczenie pierwszej linii w raku jelita grubego.
W badaniu TROPHIT1 fazy 4 Trifluridine/tipiracil pojawia się jako część standardu opieki porównywanego z sacituzumab govitecan u pacjentów z opornym przerzutowym rakiem jelita grubego. W innym badaniu fazy 2 u chorych z rakiem żołądka, przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego trifluridine/tipiracil jest oceniany razem z oksaliplatyną, z lub bez nivolumabu, a głównym wynikiem jest przeżycie bez progresji.
Co oznaczają ważne pojęcia
RECIST to zestaw zasad używany do oceny, czy guz się zmniejsza, rośnie czy pozostaje bez zmian na podstawie badań obrazowych. Neutropenia oznacza zbyt małą liczbę neutrofili, czyli komórek odpornościowych, które pomagają zwalczać infekcje. ctDNA to krążące DNA nowotworu wykrywane we krwi, które może pomagać ocenić, czy po leczeniu pozostały ślady choroby.
MSS/pMMR opisuje cechy biologiczne guza związane z naprawą DNA, a HER2 negative oznacza brak nadmiernej ilości białka HER2 w komórkach nowotworu. RAS/BRAF wild type znaczy, że w badaniu nie wykryto określonych zmian genetycznych w tych genach. Takie cechy pomagają badaczom wybrać odpowiednią grupę pacjentów do konkretnego badania.